نغمه ...
13/1/67 ...
دانشجوي كامپيوتر ...
همدان...
قشنگترين متني رو که تا به حال خوندم (و به قلم محبوب ترين نويسنده ام هم هست) به همتون تقديم ميکنم :
" دوست داشتن از عشق برتر است و من هرگز خود را تا سطح بلندترين قله ي عشقهاي بلند پايين نخواهم آورد. "
( دکتر علي شريعتي )
با تو هستم اي قلم! تو اي همراه و همزاد من، سرنوشت هردومان حيران بازي هاي زشت سرنوشت، شعرهايم را نوشتي دست خوش... اشک هايم را کجا خواهي نوشت!؟
ترانه ای از جنس دلتنگی
من آهسته ميگريم! دلم آغشته از نفرين تنهايي است. ميان كوچههاي سرد رسوايي، سراب جوي را از ماه ميجويم به دنبال محبت از پي آن رهگذر، آن سايه ي تاريك ، براي ديدن خورشيد خوشبختي ، براي با تو بودن ، تلاقي نگاهت را چشيدن ، براي با تو بودن ... با تو بودن! ... عجب روياي زيبايي ! عجب انديشه و فكر محالي! من ديوانه ميگريم
لينک
به قلم : خالق متروك ترين كلبه ي دل ، نغمه
|