جاي دسته گلي كه فردا براي قبرم نثار ميكني امروز با شاخه گلي كوچك يادم كن. به جاي سيل اشك كه فردا به مزارم مي ريزي امروز با تبسمي شادم كن . به جاي آن متن هاي تسليت گونه كه فردا در روزنامه ها برام مي نويسي امروز با پيام كوچكي خوشحالم كن . من امروز به تو نياز دارم نه فردا. هرچند تو فردا آن اشک را هم نخواهي ريخت

        تنهـــــايي من ديگه پــــــايوني نداره

                                                  ويرونه ي دل سر و ســـاموني نداره

             بــــــايد بمونم تــــا هميشه تك و تنها

                                                  هميشه اين دل ميشه بازيچه ي غم ها

هميشه سعي کن به خاطر غرورت کسي رو که دوست داري از دست

ندي . بلکه غرورت رو به خاطر کسي که دوستش داري از دست بدي

من آهسته مي‌گريم! دلم آغشته از نفرين تنهايي است. ميان كوچه‌هاي سرد رسوايي، سراب جوي را از ماه مي‌جويم به دنبال محبت از پي آن رهگذر، آن سايه ي تاريك ، براي ديدن خورشيد خوشبختي ، براي با تو بودن ، تلاقي نگاهت را چشيدن ، براي با تو بودن ... با تو بودن! ... عجب روياي زيبايي ! عجب انديشه و فكر محالي! من ديوانه مي‌گريم